Suus aan de sensor: dansjes doen

“Ik was zo enthousiast dat ik de arts er ook even bij gehaald heb.” Mijn diabetesverpleegkundige zit tegenover me te stralen als een zonnetje op een zomerse dag. Ik had een goed gevoel, maar de woorden “dit succesje wilde ik vieren met de anderen van het medisch team” had ik niet aan zien komen. een warm gevoel maakt zich meester van mij. Ik kan het wel. Eindelijk kan ik het. na jaren kan ik een goede diabeet zijn.

“Suus aan de sensor: dansjes doen” verder lezen

Suus aan de sensor: update!

Zo. Dat was alweer een tijdje geleden. Schrijven over dat kleine champignonnetje dat 24 uur per dag op mijn buik geplakt zit. Maar daarom: tijd voor een update. Want het is een spannende week. Althans, zo voelt het. Volgende week is het D-day: het eerste moment waarop gecheckt wordt wat het resultaat is van drie maanden sensor. Duimen, duimen, duimen voor een positieve uitslag.

“Suus aan de sensor: update!” verder lezen

Suus aan de sensor: het gaat vooruit.

Drie weken zijn voorbijgevlogen. Vier keer een sensor vervangen, ongeveer dertig keer een alarm gehad (dat viel dus best mee), één telefoontje naar de leverancier, drie mailtjes naar het ziekenhuis en achthonderdzesendertig keer kijken naar die prachtige grafiekjes die mijn pomp continu produceert. Een woeste informatiestroom die mij de eerste dagen compleet overspoelde, toen veranderde in een sloot die uitgebaggerd moest worden en inmiddels een kabbelend riviertje is dat mij laat zien waar het beter kan en waar het beter moet. “Suus aan de sensor: het gaat vooruit.” verder lezen

Suus aan de sensor: slapeloze nachten.

Pfff… Zo. De eerste week zit erop. De neiging om die sensor in de prullenbak te smijten, mijn insulinepomp van mijn lijf te trekken en gewoon in bed te blijven liggen met de gordijnen dicht, heb ik weten te onderdrukken. De sensor zit nog steeds, de insuline stroomt soepel mijn lijf binnen en ik zit achter mijn laptop dit verhaaltje te typen. So far, so good. “Suus aan de sensor: slapeloze nachten.” verder lezen

Suus aan de sensor: ga je mee op reis?

Het is donderdag 21 december. De donderdag voor Kerst. De telefoon gaat. “Met Daniëlle, diabetesverpleegkundige.” Had ik een afspraak? Nee. Oei. Dat betekent meestal niet veel goeds. “Ja, ik heb goed nieuws voor je”, praat ze verder. Mijn hart maakt een sprongetje. “We kregen goed nieuws van de leverancier.” Dat kan maar een ding betekenen. “Je kan beginnen met de sensor.” Yes! Eindelijk! “Suus aan de sensor: ga je mee op reis?” verder lezen