Suus aan de sensor: slapeloze nachten.

Pfff… Zo. De eerste week zit erop. De neiging om die sensor in de prullenbak te smijten, mijn insulinepomp van mijn lijf te trekken en gewoon in bed te blijven liggen met de gordijnen dicht, heb ik weten te onderdrukken. De sensor zit nog steeds, de insuline stroomt soepel mijn lijf binnen en ik zit achter mijn laptop dit verhaaltje te typen. So far, so good. “Suus aan de sensor: slapeloze nachten.” verder lezen

Suus aan de sensor: een eeuwige strijd.

Het is bijna zover. De dag dat ik de sensor krijg. Een diepe wens voor veel diabeten, op dit moment voor mij toch vooral een heel spannend vooruitzicht. Het boekje wat ik moet lezen ter voorbereiding wacht al een paar dagen op de kast, totdat ik het vol vertrouwen opensla. Maar misschien moet ik wel accepteren dat het starten met de sensor vooral gepaard gaat met heel veel twijfels. “Suus aan de sensor: een eeuwige strijd.” verder lezen