Suus aan de sensor: update!

Zo. Dat was alweer een tijdje geleden. Schrijven over dat kleine champignonnetje dat 24 uur per dag op mijn buik geplakt zit. Maar daarom: tijd voor een update. Want het is een spannende week. Althans, zo voelt het. Volgende week is het D-day: het eerste moment waarop gecheckt wordt wat het resultaat is van drie maanden sensor. Duimen, duimen, duimen voor een positieve uitslag.

Morgenochtend zal ik toch enigszins gespannen de donkerrode druppels bloed in het buisje zien vallen. Hoewel het dan nog een week duurt, voordat ik weer een bezoekje aan het ziekenhuis breng en de resultaten te horen krijg, vind ik dat bloedprikken altijd spannend. Zullen die druppels bloed in dat buisje de informatie dragen waar ik zo op hoop? We zullen het zien.

De waarde die ze meten heet het HbA1c, een bloedwaarde die, zo valt te lezen op de website van het Diabetesfonds, een soort gemiddelde is van je bloedsuikerwaarde in de afgelopen drie maanden. De letterformule HbA1C staat voor de versuikerde cellen in de rode bloedkleurstof, oftewel: Hemoglobine A1c. Tot zover de informatie van Google-dokter Suus.

Want wat betekent die waarde nou voor mij, als diabetespati├źnt? Jarenlang was mijn HbA1c te hoog, wat betekent dat ik gemiddeld genomen te veel suiker in mijn bloed heb. Doordat mijn alvleesklier de suiker niet verwerkt, moet ik de suiker zelf verwerken. Maar het fabriekswerk van een normale alvleesklier zal ik nooit kunnen evenaren met mijn eigen handen. Mijn HbA1c op eenzelfde niveau krijgen als iemand zonder diabetes is dus knap lastig.

Toch is dat het streven. De afgelopen jaren mislukte dat, best wel faliekant. Mijn HbA1c kon beter, moest beter, omdat te veel suiker in je bloed op de lange termijn verstrekkende, nadelige gevolgen kan hebben. De sensor moest de oplossing bieden. Hoewel ik zeker weet dat mijn HbA1c een stuk verbeterd moet zijn de afgelopen maanden, blijft het altijd spannend. Het is geen wedstrijd, maar ik wil wel winnen.

De komende week ga ik duimen, opdat het werk van de afgelopen maanden geleid heeft tot de gehoopte vooruitgang. Dat ik ook eens kan zeggen: “Ja, mijn HbA1c was de afgelopen keer prima.” Want dat ik dat al vier jaar niet met 100% eerlijkheid heb kunnen zeggen, is af en toe best pittig. Op school wil ik tienen halen, achtjes zijn ook goed. Maar de komende week wil ik gewoon een ruim voldoende voor het vak diabetescontrole. Duimen jullie mee?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.